Της γιαγιάς μου το ρυζόγαλο

Λοιπόν, το τελευταίο διάστημα είχα μία ακαταμάχητη επιθυμία να φάω ρυζόγαλο, αλλά όχι οποιοδήποτε ρυζόγαλο, το ρυζόγαλο της κυρά Αθηνάς, της γιαγιάς μου. Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την τελευταία φορά που έφαγα από τα χεράκια της και μόλις της το ζήτησα ήταν παραπάνω από πρόθυμη να μου φτιάξει και όχι μόνο, μου ζήτησε να πάω να τη βοηθήσω για να το μάθω και εγώ.

20160130_114927
Πατέντα της γιαγιάς μου για να μην λερωθεί η κουζίνα.

 

 

Έτσι λοιπόν, Σάββατο πρωί πήγα σπίτι της, καθυστερημένα γιατί με πήρε ο ύπνος, και εκείνη το είχε ξεκινήσει ήδη. Από βραδύς είχε βάλει το ρύζι(νυχάκι) να φουσκώνει σε χλιαρό νερό. Το πρωί το έβαλε να βράσει σε αρκετό νερό. Ακριβής ποσότητες δεν μου είπε, δεν ήξερε, όλα τα πήγαινε με το μάτι και τη γεύση. Μόλις το άκουσα αυτό, πανικοβλήθηκα. Είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτά που μου μάθανε στα λίγα μαθήματα ζαχαροπλαστικής που έκανα.

Μόλις το ρύζι είχε βράσει πρόσθεσε το γάλα, με το μάτι πάντα, και εκεί ήταν που άρχισε το δύσκολο και διασκεδαστικό κομμάτι. Έπρεπε να ανακατεύουμε συνέχεια για να μην πιάσει στο πάτο, το κάναμε εναλλάξ και μου έλεγε ιστορίες καθ’όλη τη διάρκεια.

20160130_115001_10

Όπως για την πρώτη φορά που έφτιαξε ολομόναχη ρυζόγαλο. Η μαμά της έλειπε στην Αθήνα και η γιαγιά μου ήταν 18 χρονών στο χωριό. Ο μπαμπάς της ζήτησε να του φτιάξει ρυζόγαλο για να φάει εκείνος και οι υπόλοιποι τσοπάνιδες μετά το φαί. Η κυρά Αθηνά λοιπόν ξεκίνησε να φτιάχνει το ρυζόγαλο. Μετά από λίγο την επισκέφτηκε η θεία της η Βηθλεέμ, την ρώτησε τι φτιάχνει και εκείνη με στόμφο απάντησε «Ρυζόγαλο!» , «Άι μωρή σκατούλα που ξέρεις να φτιάχνεις και ρυζόγαλο.» απάντησε η θεία της, «Γιατί; Έχω δει πολλές φορές την μάνα μου να το φτιάχνει. Μπορώ και εγώ.». Και ήταν ένα από τα καλύτερα ρυζόγαλα που είχε φτιάξει ποτέ της.

Ύστερα, θυμήθηκα και εγώ μία ιστορία από τα παιδικά μου χρόνια. Ήμουν στο χωριό, στη Μυτιλήνη, και ήταν άλλη μία φορά που είχα ζητήσει ρυζόγαλο από τα χεράκια της γιαγιάς μου. Αφού ήταν έτοιμο και η γιαγιά μου το σέρβιρε στα μικρά γυάλινα πιατάκια της, μια συγχωριανή μας επισκέφτηκε, η θεία Μαριγώ. Όταν ρώτησε της πρόσφερε η γιαγιά μου ένα πιάτο ζεστό ρυζόγαλο, εκείνη γύρισε και της είπε:»Εμένα θέλω να μου φέρεις να τρίψω το χαρανί(=κατσαρόλα)» πιστεύοντας ότι το γάλα είχε πιάσει στο πάτο και ήταν αυτό που ήθελε να φάει. Η γιαγιά μου της έφερε την κατσαρόλα, αλλά δεν υπήρχε ίχνος καμένου γάλακτος. «Μπράβο βρε Αθηνά, πρώτη φορά βλέπω νοικοκυρά να μη καίει το ρυζόγαλο.» και τελικά η Μαριγώ βολέυτηκε με ένα πιάτο απλό ρυζόγαλο.

Βέβαια εμάς με το πολλή μπλα μπλα και τις ιστορίες μας έπιασε λίγο, αλλά πιστέψτε με, κανένας δεν παραπονέθηκε.

20160130_115032

Αφού πρόσθεσε και τη ζάχαρη, περίπου λίγο λιγότερο από ένα κιλό, το δοκιμάσαμε και αποφασίσαμε ότι ήταν όσο γλυκό έπρεπε. Το αφήσαμε να πάρει μία βράση ακόμα και ήταν έτοιμο.

20160130_123014

Η γιαγιά μου το μοίρασε στα πιατάκια της και άφησε επίτηδες λίγο μέσα στην κατσαρόλα για μένα. Αφού το έφαγα μαζί με ένα ποτήρι φρέσκια , σπιτική λεμονάδα από τα χεράκια της, την βοήθησα να μαζέψει, πήρα ένα τεράστιο πιάτο για την πάρτη μου και μόνο, την ευχαρίστησα, την χαιρέτισα και έφυγα.

20160130_12303020160130_121936

 

Twitter: Athena_Vat
Instragram: athenavat
Polyvore: athenava
Tumblr: athenafashion.tumblr.com
And personal: athenava.tumblr.com

Αθηνά, xxx

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s